วิกฤตการณ์ขาดอาหารในกรุงโรม
ผู้คนนับพันรอคอยอาหาร
วุฒิสภาประกาศภาวะฉุกเฉิน
นายพลมาร์เชียส สละสิทธิส่วนบุคคล
สถานที่ที่เรียกตนเองว่าโรม
ก่อนจะเดินหน้าต่อ ฟังผมหน่อย
พวกคุณยินดีตายมากกว่าอดอยากใช่มั้ย
ยินดี
อย่างแรก คุณรู้ว่าไคอัส มาร์เชียส คือศัตรูประชาชน
- เรารู้ - ให้เราฆ่าเขาเถอะ
แล้วเราจะได้ในสิ่งที่ควรได้
พวกเราถูกมองว่าเป็นพลเมืองยากจน เครื่องมือของชนชั้นสูง
ความอดอยากปากแห้งที่เราเผชิญ
ความทุกข์ ความทรมานของเรา คือผลประโยชน์ของพวกเขา
ให้เราแก้แค้นด้วยมีดไม้ ก่อนกลายเป็นอันธพาล
ไม่ต้องพูดแล้ว ไปกันเถอะ
ใจเย็นก่อน นั่นใครน่ะ
เพื่อนผู้ซื่อสัตย์ของฉัน
สว.มีนีเนียสผู้ทรงเกียรติ คนที่รักประชาชนเสมอ
ขอให้สหายทุกท่านทราบ ความดูแลอันเอื้อเฟื้อจากชนชั้นสูง
ก็เพื่อความต้องการของท่าน และความทุกข์ทรมานกับความอัตคัต
ท่านอาจโจมตีสวรรค์ด้วยไม้เท้า
และยกมันขึ้นต่อต้านกรุงโรม
ให้เราอดอยาก แต่โกดังของพวกมันเต็มไปด้วยเมล็ดพืช
คลังเมล็ดพันธุ์พืช กรุงโรม
“ ขนมปัง ”
หยุด
หยุด หยุด
มีอะไรหรือ พวกอันธพาล
พูดสะกิดแผลคนจน จนต้องลุกฮือเลยหรือ
เราเคยได้รับถ้อยคำที่ดีจากคุณ
คนที่มอบถ้อยคำดีๆ ให้คุณ ซ่อนความเกลียดชังไว้ใต้กิริยาสอพลอ
ต้องการอะไรหรือ พวกคนขลาด สันติหรือสงคราม
อย่างแรกทำให้ตระหนก อย่างหลังทำให้ภาคภูมิ
คนที่คุณไว้ใจ ควรนำสิงโต กระต่ายป่า
หมาจิ้งจอก ห่าน มาให้
ผู้ที่คู่ควรความยิ่งใหญ่ ควรค่าความเกลียดชังของคุณ
แขวนคอเขา เชื่อใจเขา
พวกท่านเปลี่ยนใจตลอดเวลา
เคยยกยอว่าเขาสูงศักดิ์ เวลานี้กลับเกลียดชัง
จากเคยดีกลายเป็นชั่ว
สิ่งที่เกิดขึ้นในหลายแห่งของเมืองนี้
พวกท่านต่อต้าน สว. ผู้ทรงเกียรติ แล้วใครกันที่ปกครอง
และดูแลปากท้องพวกคุณ
ไป...
กลับบ้านไปซะ
พวกเศษคน
- กลับ - เดินหน้า
กลับ
ปัญหาโวลเซียน ข้อพิพาทพรมแดนโวลเซียนปะทุ
ทัลลัส ออฟิดิอุส ขู่โวลเซียนบุกโรม
กองบัญชาการโวลเซียน แอนเทียม
- ได้โปรด... - รู้จักผมรึยัง
ผมรู้จักคุณดี
ผมคิดว่าคุณชื่อออฟิดิอุส
ถูกต้อง
- ผมเป็นคนโรมัน - ข่าวคราวที่โรมเป็นอย่างไรบ้าง
ข่าวคราวที่โรมเป็นอย่างไรบ้าง
เกิดจลาจลประหลาดที่โรมได้พักหนึ่งแล้ว
- ผู้คนต่อต้าน สว. - พักหนึ่งงั้นเหรอ แล้วจบรึยัง
เปลวเพลิงใหญ่มอดลงแล้ว
แต่สะเก็ดไฟเล็ก ๆ จะทำให้เพลิงปะทุอีกครั้ง
คุณหมดประโยชน์ต่อผมแล้ว
ข่าวคือชาวโวลเซียนตั้งกองทัพ
พวกเขามีผู้นำคือ ทัลลัส ออฟิดิอุส ที่พวกคุณต้องจัดการ
ผมบาปที่ริษยาความยิ่งใหญ่ของเขา
และผมยังเป็นคนเดิม ผมต้องการตัวเขา
พวกคุณเคยต้อสู้กันเหรอ
เขาเป็นสิงโตที่ผมภูมิใจจะล่า
ไททัส ลาทิอุส คุณจะได้เห็นผมเผชิญหน้ากับทัลลัสอีกครั้ง
ลงมือเลย
ออฟิดิอุส ดังนั้นคุณคิดว่า
ชาวโรมเข้าถึงที่ปรึกษาของเรา
- และรู้ความเคลื่อนไหวของเรา - ท่านไม่คิดเช่นนั้นหรือ
ยังไม่ถึงสี่วันจากที่ผมได้ข่าว
ถ้าค้นพบ เราจะไม่บรรลุเป้าหมาย
และมีข่าวลือว่ามาร์เชียส ศัตรูเก่าของคุณเป็นผู้นำภารกิจนี้
ถ้าเราได้ปะทะกับไคอัส มาร์เชียส เราสัญญากันไว้ว่าจะสู้กัน
จนกว่าอีกฝ่ายจะต้านไม่ไหว
ถ้าผมได้พบเขาตัวต่อตัวอีกครั้ง
ไม่เขาก็ผมที่ต้องแพ้พ่าย
เมืองคอริโอลิสแห่งโวลเซียน
ได้ยินไหม
พวกมันดูถูกเรากว่าที่คิด
คนที่ถอนตัว ผมจะส่งตัวให้โวลเซียนจะได้รู้ว่าผมเอาจริง
ไป
เร็วสิ
ถอยไป
พลเมืองคอริโอลิสเปิดทางและยอมแพ้
แก่การโจมตีของไททัสและมาร์เชียส
เราได้ยินเสียงเคลื่อนทัพของพวกเขา และกองทัพเราก็เข้าไป
ยังสนามเพลาะของฝ่ายนั้น
ที่รัก แม่ขอให้ร้องเพลง
หรือแสดงท่าทียินดีกว่านี้
หากเขาเป็นสามีแม่
แม่จะปลื้มใจกับภารกิจของเขา
อันนำมาซึ่งเกียรติยศ มากกว่าอ้อมกอด
แสดงความรักบนเตียงนอน
ก่อนนี้เขาเป็นเพียงทารก และลูกชายคนเดียวของแม่
การก้าวมาถึงจุดนี้ถือเป็นเกียรติยิ่งนัก
แม่ยินดีให้เขาเผชิญอันตรายเพื่อกิตติศัพท์
สงครามอันโหดร้ายที่แม่ส่งเขาไป
เขาจะภาคภูมิเมื่อกลับมา
หากเขาตายในหน้าที่ล่ะคะ
เช่นนั้น
ก็จะเป็นข่าวดีของลูกชายแม่
ฟังนะ
หากมีลูกชายสักหนึ่งโหล
แม่ขอเลือกให้สิบเอ็ดคนตาย อย่างมีเกียรติเพื่อประเทศชาติ
ดีกว่าคนเดียวที่มัวเมาไร้ความสามารถ
ขอสวรรค์คุ้มครองเขา มิให้พ่ายแพ้แก่ออฟิดิอุส
เขาจะต้องทำให้ออฟิดิอุสก้มหัว และเหยียบเขาที่คอ
แม่คิดว่าได้ยินเสียงเคลื่อนพลของสามีเธอที่นี่
แม่ได้ยินเขาย่างสามขุม
และป่าวร้องว่า
“ เข้ามาสิ ไอ้พวกขี้ขลาด ”
“ พวกแกกลัวตัวสั่น ทั้งที่เกิดในโรม ”
ไอ้พวกใจเสาะ เกิดเป็นชายทั้งที
ให้ตายสิ มองออกไป เร็วเข้า
บุกเข้ายึดบ้านเมืองมัน
ไม่เช่นนั้น ฉันจะปล่อยศัตรู แล้วทำสงครามกับพวกนาย
หน้าผากเขาเปื้อนเลือด เขาเช็ดออกแล้วเดินหน้าต่อ
หน้าผากเปื้อนเลือด คุณพระ อย่ามีเลือดเลย
อย่าโง่น่า
นี่แหละคือลูกผู้ชายทรงเกียรติยิ่งกว่าถ้วยทอง
สว. มินีเนียสมาเยี่ยมค่ะ
บอกว่าเรายินดีต้อนรับ
ได้โปรด หนูขอตัวได้มั้ย
- ไม่ได้หรอก - สวัสดี สุภาพสตรีทั้งสอง
สบายดีหรือ ลูกชายตัวน้อยเป็นอย่างไรบ้าง
ขอบคุณค่ะ เราสบายดี
เขาชอบเล่นดาบเล่นปืน
- มากกว่าอ่านตำรา - ลูกพ่อแท้ ๆ เชียว
มาสิ บ่ายนี้คุณต้องเล่นบท แม่บ้านว่างงานกับผม
ไม่ได้ค่ะ ดิฉันไม่ออกไปข้างนอก
- ไม่ออกไปข้างนอกรึ - เธอควรไป
ไม่ได้จริง ๆ ค่ะ
ดิฉันไม่ออกจากบ้านจนกว่าสามีจะกลับมา
ว้า คุณจำกัดตัวเองเกินไปแล้ว
- ดิฉันไปจากที่นี่ไม่ได้ - โอ้ เหมือนเพเนโลปี
ภรรยาในตำนานสินะ เธอนั่งปั่นด้ายช่วงที่อุลลิเซสไปรบ
แต่ทำเอาเมืองอิธากาเต็มไปด้วยมอด
มิได้ค่ะ ดิฉันขอตัวจริง ๆ
ไปกับผม แล้วผมจะบอกข่าวดีเรื่องสามีคุณ
มิได้ค่ะ ยังไม่น่ามีข่าวอะไรตอนนี้
- มีข่าวจากเขาเมื่อคืนนี้ - จริงหรือคะ
สามีคุณและไททัส ลาร์เชียสตรึงกำลังอยู่ หน้าเมืองคาริโอลิสของพวกโวลเซียน
พวกเขากำลังจะชนะและรีบปิดฉากสงคราม
นี่คือเรื่องจริง ด้วยเกียรติของผม ดังนั้นขอร้อง ออกไปกับเราเถิด
ขออภัยค่ะท่าน หลังจากนี้ดิฉันจะเชื่อฟังทุกอย่าง
ปล่อยเธอเถอะ แบบนี้จะทำเสียอารมณ์เปล่า ๆ
- มาร์เชียสเป็นอย่างไรบ้างนะ - ถูกฆ่าตายแน่ครับท่าน
เขาบุกเดี่ยวเพื่อคนทั้งประเทศ
คุณจากไปเสียแล้ว มาร์เชียส
นั่นใครน่ะ เหมือนได้รับบาดเจ็บ
โอ้พระเจ้า นั่นเสียงฝีเท้ามาร์เชียส
ผมมาช้าไปมั้ย
ใช่ ถ้าตัวคุณไม่โชกเลือดคนอื่น แต่เป็นเลือดตัวเอง
ขอกอดให้ชื่นใจหน่อยซิ
หัวใจผมพองโตเหมือนวันแต่งงาน
นั่นคือคนที่ผมเกลียดเข้าไส้ ออฟิดิอุส โจมตีโรมของเขา
ช่างน่านับถือที่คุณหลั่งเลือด
ศึกที่เพิ่งผ่านพ้นหนักหนา เกินกว่าจะบุกเข้าไปอีก
คุณอย่าสรรเสริญผมเลย ผมยังไม่พอใจกับผลงาน
เลือดที่ไหลหลั่งเป็นเสมือนยา หาใช่อันตรายไม่
ผมจะออกไปสู้กับออฟิดิอุส
ผมอยากรู้ว่าใครในที่นี้
ที่อยากเห็นผมบุกลุยโจมตี
ถ้าใครกลัว ปลดเขาออกเสีย
ถ้าใครคิดว่าการตายอย่างกล้าหาญ สำคัญกว่ามีชีวิตอย่างน่าสมเพช
และรักชาติมากกว่าตนเอง
อย่าได้ครั่นคร้าม จำไว้
ชูมือแสดงจุดยืนและตามมาร์เชียสมา
ผมคนเดียวหรือ
จงเป็นอาวุธของผม
กล้าหาญมาก ไททัส
ถอยไป
มานี่ ๆ
ฉันจะไม่สู้กับใคร นอกจากนาย เพราะผมเกลียดนาย
เราต่างคนต่างเกลียด
ห้าครั้งแล้ว มาร์เชียส ที่ฉันสู้กับนาย
หลายครั้งที่นายชนะ
เช่นนั้น ฉันว่าเราน่าจะเจอกันบ่อยขึ้น เหมือนกินข้าว
ที่ซึ่งฉัน
ฉันจะแทงเขาด้วยดาบต่อดาบ
ไม่เช่นนั้นก็จัดการเขาด้วยเล่ห์กลหรือโทสะ
เขาคือปีศาจ
เห่อเหิม แต่ไม่เฉียบแหลม
ไม่ได้นอน ไม่มีที่พักพิง ไม่มีเสื้อผ้า เจ็บป่วย
ไม่มีเวลาสวดมนต์บูชา
เหล่านี้ยิ่งยกระดับอำนาจ และจารีตของพวกนั้น
สวนทางกับที่ฉันเกลียดมาร์เชียส
พบเขาที่ไหน อาจเป็นที่บ้าน
ที่พี่น้องฉันคอยคุ้มกัน
แม้จะเป็นที่นั่น ฉันก็จะล้างมืออันกราดเกรี้ยวในหัวใจเขา
ท่านมินีเนียส
มาร์เชียส ลูกชายดิฉันกำลังจะมา
ไปกันเถอะ
เขาไม่ได้บาดเจ็บหรือ เขาเคยบาดเจ็บกลับมา
โอ้ ใช่ เขาบาดเจ็บ ขอบคุณพระเจ้า
เช่นกัน ถ้าเขาไม่ได้เจ็บหนัก
กุมชัยชนะกลับมา บาดแผลเป็นของเขา
เขาชนะออฟิดิอุสขาดลอยหรือไม่
ไททัส ลาร์เชียส บอกว่าพวกเขาสู้กัน แต่ออฟิดิอุสล่าถอย
ความจริง มีเรื่องอัศจรรย์เกี่ยวกับเขามากมาย
ซึ่งพระเจ้ายอมรับว่าจริง
- จริงงั้นรึ - ผมสาบานว่าจริง
เขาบาดเจ็บตรงไหนบ้าง
ตรงหัวไหล่และแขนซ้าย
คงได้มีแผลเป็นให้ประชาชนดู
เมื่อยืนประจำที่
ก่อนหน้าภารกิจนี้
- เขามีอยู่ 25 แผลบนตัว - ตอนนี้กลายเป็น 27 แผล
แผลหนึ่งเท่ากับศัตรูหนึ่งศพ
เบื้องหน้าเขาคือเสียงโห่ร้อง เบื้องหลังคือเสียงร่ำไห้
ความตาย จิตใจอันมัวหมอง ในกองทัพที่อาจหาญของเขา
ส่งอิทธิพล เป็นอุปสรรค และนำมาซึ่งความตาย
ขอจงรับรู้ ในหมู่เราและทั่วโลก
ไคอัส มาร์เชียส วีรบุรุษสงครามผู้นี้
นับจากนี้ แด่วีรกรรมของเขาที่เมืองคอริโอลิส
จงเรียกเขา ด้วยเสียงโห่ร้องและปรบมือว่า
“ ไคอัส มาร์เชียส คอริโอเลนัส ” ดำรงนามต่อท้ายสืบไป
ไคอัส มาร์เชียส คอริโอเลนัส
พอเถิด มันทำให้ผมหมองใจ ขอร้อง หยุดเถิด
ดูสิ นี่แม่ของท่าน
ผมรู้ว่าแม่สวดวิงวอนพระเจ้าทุกองค์ ให้ผมประสบความสำเร็จ
ไม่ ทหารหาญของแม่ ลุกขึ้น
มาร์เชียสผู้อ่อนโยน ไคอัสที่น่านับถือ
และชื่ออันทรงเกียรติใหม่ ชื่ออะไรนะ
คอริโอเลนัส แม่ต้องเรียกอย่างนั้นใช่มั้ย
แต่ โอ้ ภรรยาของลูก
สวัสดี ความเงียบที่งดงามของผม
คุณจะหัวเราะถ้าผมกลับมาในโลง
และร้องไห้เมื่อผมได้ชัยกลับมางั้นเหรอ
ที่รัก ดวงตาของหญิงหม้ายที่คอริโอลิส
และแม่ที่ขาดลูก
- บัดนี้ ทวยเทพยกย่องคุณ - คุณกล่าวอะไรหรือยัง
ให้ผมร้องไห้หรือหัวเราะก็ได้ รับได้ทั้งบทหนักและบทเบา
ฉันไม่รู้จะพูดอะไร
ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะทุกคน
- หมื่นพันคำต้อนรับ - ยินดีต้อนรับทุกคน
ยินดีต้อนรับ คอริโอเลนัส
อนาคตผู้นำ นายพลชื่อใหม่ คอลิโอเลนัส จะรับตำแหน่งกงสุลหรือไม่
ที่ว่าคอลิโอเลนัสจะดำรงตำแหน่งกงสุล
ผมเห็นคนหูหนวกรวมตัวกันดูเขา
และคนตาบอดรอเขาฟังพูด
กุลสตรีโบกถุงมือ สาวน้อยและแม่บ้านโบกผ้าพันคอ
และผ้าเช็ดหน้ายามเขาเดินผ่าน
คนใหญ่คนโตโค้งเคารพเขา
ประชาชนโบกหมวกและเสื้อให้เขา
ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้น
เคยมีใครทะนงตนเท่ามาร์เชียสไหม
ไม่มี
เมื่อครั้งเราได้รับเลือกให้เป็น ผู้พิทักษ์สิทธิประชาชนไง
- เห็นดวงตาและริมฝีปากเขาไหม - ได้ยินแต่คำพูดเสียดสี
โหรทำนายว่าคืนนี้จะมีข่าว
ข่าวดีหรือร้าย
ใครบอกว่าประชาชนไม่รักมาร์เชียส
ธรรมชาติสอนคนทรามให้รู้จักมิตร
คุณว่ามาร์เชียสที่ทะนงตนรึ
- ไม่ใช่แค่เราหรอกครับ - ผมรู้ว่าพวกคุณทำอะไรลำพังไม่ค่อยได้
พูดถึงความทะนงตน
คุณน่าจะย้อนมองตัวเอง
แล้วสำรวจว่าตัวเองเสียบ้าง
- แล้วคุณ.. - แล้วยังไงครับ
งั้นพวกคุณน่าจะรู้จักนักการเมืองที่ ประพฤติมิชอบ ทระนง หัวรุนแรง ขี้โมโห
หรือเรียกว่าคนโง่ เหมือนหลายคนในโรม
มินีเนียส คนก็รู้จักคุณดีเช่นกัน
คนรู้จักผมในฐานะนักการเมืองผู้มีอารมณ์ขัน
และคนที่ชอบไวน์ร้อนในแก้ว ที่ไม่มีน้ำเจือปน
คนที่ชอบกลางคืนมากกว่ากลางวัน
คิดอะไรผมก็พูด
และถอนใจปล่อยความมุ่งร้ายออกมา
เอาสิครับ เรารู้จักคุณดีพอ
คุณไม่รู้จักผม ไม่รู้จักตัวเอง ไม่รู้อะไรเลย
พวกคุณมันทะเยอทะยาน
ทำในสิ่งที่ตัวเองเทิดทูน
ขืนคุยกับพวกคุณต่อคงปวดหัว
- มีผู้เข้าชิงตำแหน่งกงสุลกี่ราย - สาม
แต่ทุกคนคิดว่าคอริโอเลนัสจะได้ตำแหน่ง
เขาเป็นผู้กล้า แต่ใจหยาบ
และไร้รักจากประชาชน
มีผู้ยิ่งใหญ่หลายคนที่ทำเพื่อประชาชน
ที่ไม่เคยรักเขา
ดังนั้น ในกรณีคอริโอเลนัส ไม่ว่าคนจะรักเขาหรือไม่
แต่เขาแสดงให้เห็นว่ารู้วิธีควบคุมคน
ถ้าไม่มองเกียรติยศของเขา ประชาชนจะได้เห็นความจริง
แต่เขาโต้ตอบความเกลียดชังของผู้คน ด้วยความทุ่มเท
บัดนี้การได้รับความเกลียดชังจากผู้คน
เลวร้ายพอกับการประจบ ขอความรักจากพวกเขา
คิดดูว่าเขาทำประโยชน์อะไรให้ประเทศชาติ
ฉันยินดียกย่องเขาในเรื่องนั้น
แต่นั่นทำให้เขาทะนงตน
อย่าพูดแบบนั้น เขาควรได้รับการยกย่อง
ผมต้องไปพบสมาชิกวุฒิสภา
ซึ่งพวกเขาไม่ได้มอบเพียงคำทักทายให้ผม
แต่พวกเขาจะมอบอำนาจให้ผม
แม่อยู่เพื่อรอดูฝันเป็นจริง
และการก่อร่างสร้างฝันของแม่
มีสิ่งหนึ่งที่ขาดไป
ซึ่งไม่ต้องสงสัยเลยว่า โรมของเราจะปูนบำเหน็จแก่ลูก
แม่ครับ ผมขอรับใช้พวกเขาในทางของผมเอง
ดีกว่าถูกพวกเขาครอบงำ
คอริโอเลนัสจะรับตำแหน่งนี้
เขาคู่ควร เขาจะรับตำแหน่งนี้
- ทุกคนกล่าวถึงเขา - จู่ ๆ ผมก็รับรองให้เขาเป็นกงสุล
เช่นนั้นองค์กรเราคงหลับใหล
เขาจะไม่สามารถประคองตำแหน่ง
ได้ตลอดรอดฝั่ง แต่จะสูญเสียสิ่งที่สั่งสมมา
ผมได้ยินเขาสาบานขณะรับตำแหน่งกงสุล
ว่าจะไม่ยอมปรากฏตัวในที่ชุมนุมชน
ไม่เผยบาดแผลให้ประชาชนชมอย่างที่ควรทำ
และด่าทอว่าประชาชนมีลมหายใจเน่าเหม็น
คำพูดของเขาจะทำลายตัวเขาแน่
สุดท้าย ไม่เขาก็อำนาจเราที่จบเห่
เราต้องให้ประชาชนได้รู้
ว่าจิตใจเขายังคงมีความเกลียดชัง
โหมไฟให้กลับปะทุ
และเปลวเพลิงมวลชน จะมอดไหม้เขาไปตลอดกาล
ประเด็นหลักหลังการประชุมของเรา
ยังคงเป็นการสำนึกถึงคุณความดี ที่เขายืนหยัดรับใช้ชาติ
ดังนั้น ท่านผู้มีเกียรติทั้งหลาย
ขอเรียนเชิญท่านกงสุลคนปัจจุบัน และนายพลผู้ทรงเกียรติ
เพื่อรายงานผลงานอันน่ายกย่อง ของไคอัส มาร์เชียส คอริโอเลนัส
เชิญขึ้นกล่าว ท่านโคมิเนียส
- ไปนั่งที่สิ - นั่งลง คอริโอเลนัส
อย่าอายที่จะรับฟังวีรกรรมของตนเอง
ขออภัยครับท่าน ผมขอกลับไปรักษาแผล
- ดีกว่ามานั่งฟังว่าผมได้แผลมาอย่างไร - กรุณานั่งลง
ผมขอออกไปให้แดดแผดเผา
ดีกว่าทนนั่งเฉยฟังวีรกรรมของตนเอง
- เชิญกล่าว ท่านโคมิเนียส - เริ่มเลย
คุณความดีของคอริโอเลนัสไม่ควรถูกละเลย
ว่ากันว่าความกล้าหาญคือคุณธรรมสำคัญ
และทรงเกียรติสูงสุดของผู้ครอง
ถ้าเช่นนั้น บุรุษที่ผมกล่าวถึงนี้
ไม่มีผู้ใดในโลกเทียมเท่า
กว่าสิบหกปีที่เขาต่อสู้ ด้วยผลงานโดดเด่นกว่าผู้ใด
เมื่อถึงคราวต้องรับบทอ่อนโยน
เขาก็ทำได้ดียิ่งกว่าใคร
กว่าสิบเจ็ดสมรภูมิอันโหดร้ายที่ผ่าน
เขาได้รับชัยชนะทุกครั้ง
สมรภูมิสุดท้ายที่เมืองคอริโอลิส
ผมต้องบอกว่าไม่สามารถเรียกเขากลับบ้านได้
เขายับยั้งศัตรูแบบอย่างที่ยากจะพบนี้
ทำให้ศัตรูหวาดหวั่นที่จะต่อสู้
เขาคือบุรุษผู้โชกเลือด ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยเสียงร้องรอความตาย
เขาบุกเข้าประตูเมืองเพียงลำพัง
และประกาศศักดาอย่างไม่พรั่นพรึง
และด้วยการสนับสนุนจากกองกำลัง
คอริโอลิสก็พ่ายแพ้
เขาทำเพื่อแผ่นดินไม่เคยหยุด
เขาต่อสู้กับศัตรูของเรา
และมองโลกอย่างที่มันเป็น
ความปรารถนาสินรางวัลของเขา
น้อยกว่าความเจ็บปวดที่ได้รับ
เป็นวีรกรรมที่ทรงค่า
และเขายินดีทำมันต่อไป
วุฒิสภายินดีมอบตำแหน่งกงสุลแก่คอริโอเลนัส
ใช่
ผมยังคงเป็นหนี้ชีวิตและหนี้รับใช้พวกเขา
คุณต้องกล่าวอะไรถึงประชาชนด้วย
ได้โปรด ผมขอข้ามพิธีการนี้ได้ไหม
ผมไม่อาจอวดอ้างบาดแผล เพื่อเรียกคะแนนเสียง
ขอข้ามพิธีการนั้นเถิด
ท่านครับ ประชาชนควรได้รับฟัง
ได้โปรดทำตามประเพณี
ส่วนหนึ่งผมละอายที่จะแสดง
- และประชาชนอาจเอาใจออกห่าง - ได้ยินไหม
ถ้าผมโอ้อวดว่าทำนี่ทำนั่น
แสดงแผลเป็นที่ผมควรจะปกปิด
ราวกับว่าผมได้มันมาจากการรับจ้างพวกเขา
แด่ท่านกงสุล ขอจงมีแต่ความสุขและเกียรติศักดิ์
วุฒิสภายินดีมอบตำแหน่งกงสุลแก่คอริโอเลนัส
ผมยังคงเป็นหนี้ชีวิตและหนี้รับใช้พวกเขา
คุณต้องกล่าวอะไรถึงประชาชนด้วย
ขอข้ามพิธีการนั้นเถิด
ประชาชนควรได้รับฟัง
ไม่รู้หรือว่าผู้ทรงเกียรติต่างต้องปราศรัย
ประเพณีบังคับผม
ผมต้องทำตามประเพณีทุกอย่าง
จะให้ผมพูดอะไร
“ ดูแผลพวกนี้สิ ผมได้มาตอนไปรับใช้ชาติ ” งั้นเหรอ
พระเจ้า ไม่ใช่แบบนั้น
คุณต้องทำให้พวกเขาจดจำ
จดจำผมงั้นเหรอ
ให้ตายเถอะ เดี๋ยวพวกเขาก็ลืมผม
ขอร้อง พูดกับประชาชน
ในทางที่ดีล่ะ
ให้พวกเขาไปล้างหน้าแปรงฟันซะ
รู้ใช่มั้ยว่าทำไมผมถึงมายื่นอยู่ตรงนี้
รู้ครับ บอกซิว่าอะไรหอบท่านมา
- ภารกิจของผม - ภารกิจงั้นหรือ
- แต่ไม่ใช่ความต้องการของผม - ไม่ใช่ยังไงคะ
ผมคงไม่อยากมารบกวนขอร้องคนยาก
คิดดูนะ ถ้าเราให้อะไรท่าน เราก็หวังจะได้อะไรจากท่านเช่นกัน
งั้นตำแหน่งกงสุลต้องแลกด้วยอะไร
ด้วยการขอดี ๆ
งั้นได้โปรด ขอตำแหน่งนี้แก่ผมเถิด
ผมมีแผลจะให้ดู แต่ให้จะดูเป็นการส่วนตัว
คุณว่าอย่างไร
- คุณสมควรได้รับตำแหน่ง - ตกลงครับ
มีทั้งหมดสองเสียงที่ต้องวอนขอ ลาก่อน
แบบนี้มันแปลก ๆ
ได้โปรด ผมขอความเห็นว่า
ผมสมควรรับตำแหน่งกงสุลหรือไม่
คุณสมควรและไม่สมควร ได้รับเกียรติจากแผ่นดิน
แปลว่าอะไรครับ
คุณปกป้องประเทศจากศัตรู และตีตัวออกห่างมิตรของประเทศ
คุณไม่ได้รักสามัญชนจริง
คุณควรนับถือความดีของผม มากกว่าความรัก
เราหวังให้คุณเป็นมิตรเรา
เพื่อที่จะให้คะแนนเสียงอย่างเต็มใจ
เสียงของคุณช่วยได้มาก ผมไม่รบกวนแล้ว
ขอจงสุขสวัสดี
เสียงของท่าน
ผมต่อสู้เพื่อเสียงของท่าน
เฝ้าระวังเพื่อเสียงของท่าน
มีบาดแผลเต็มตัวเพื่อเสียงของท่าน
กว่าสิบสมรภูมิที่ผมเห็นและได้ยิน
ผมทำหลายสิ่งเพื่อเสียงของท่าน บ้างมาก บ้างน้อย
เสียงของพวกท่าน
จริงแท้ ผมจะรับตำแหน่งกงสุล
เขาทำสิ่งทรงเกียรติ และมิอาจไปต่อได้หากไร้เสียงมวลชน
ใช่
ดังนั้น จงสนับสนุนเขาเป็นกงสุล
อาเมน
เสียงอันสูงค่า
ใช่ เสียงอันสูงค่า เสียงอันสูงค่า
คุณฝืนตัวเองได้สำเร็จ
และองค์กรพิทักษ์สิทธิประชาชน ปฏิเสธคะแนนเสียงคุณไม่ได้
เสร็จหรือยัง
คุณได้ปฏิบัติตามขนบแล้ว
ประชาชนยอมรับคุณ
ต่อไปคือการเข้ารับตำแหน่ง
- ที่ไหน ที่วุฒิสภาหรือ - ที่นั่นแหละ คอริโอเลนัส
- ขอผมเปลี่ยนเสื้อผ้าได้ไหม - ได้ครับท่าน
ผมไปด้วย คุณจะไปไหม
เราจะอยู่กับประชาชนที่นี่
ขอพระเจ้าคุ้มครอง ท่านกงสุล
ท่านกงสุล ท่านกงสุล
เอาล่ะ ทุกท่าน
เอาล่ะ ๆ ๆ ๆ
เอาล่ะทุกท่าน ทุกท่านครับ ๆ
- ท่านเลือกบุรุษผู้นี้ใช่หรือไม่ - ใช่
เขาได้เสียงจากพวกเรา
ขอให้เขาควรค่าแก่ความรักของท่าน
ขอโทษเถิด
ดิฉันสังเกตเห็นเขาเย้ยหยันเรา ตอนที่ขอคะแนนเสียง
และดูถูกเราอย่างเห็นได้ชัด
ไม่ ๆ ๆ นั่นเป็นรูปแบบการพูดของเขา
- ใช่ - เขาไม่ได้เย้ยหยันเรา
เขาควรจะให้เราดูบาดแผลแห่งเกียรติยศ
- ที่ได้มาจากการรับใช้ชาติ - ใช่
- ทำไมล่ะ เขาให้ดูแล้วนี่ - ไม่ เขาไม่ได้ให้ดู
ไม่ ๆ ๆ ๆ ไม่มีใครเห็นเลย
นั่นคือการดูถูกเหรอ
ใช่
เมื่อครั้งไม่มีอำนาจเป็นเพียง... ข้ารับใช้แผ่นดิน เขาคือศัตรูของพวกท่าน
เขาเคยพูดจาลิดรอนสิทธิของท่าน
ไม่รู้สึกหรือว่าเขาดูหมิ่นท่าน
ทั้งที่ต้องการความรักจากท่าน แล้วไม่คิดหรือว่าการดูหมิ่นนี้
อาจทำร้ายพวกท่าน เมื่อเขาครองอำนาจ
ใช่
ก็ไม่แน่
ก็ไม่แน่ เรายังปฏิเสธเขาได้
เราจะปฏิเสธเขา
ฉันมีห้าร้อยเสียง
- ใช่ - ผมมีอีกสองเท่า รวมสหายของพวกเขาด้วย
ใช่
รีบไปบอกเพื่อนเหล่านั้นว่า
พวกเขาเลือกกงสุล ที่จะเข้ามาลิดรอนเสรีภาพ
ให้พวกเขาชุมนุมกัน
เพื่อให้เกิดการพิจารณา เพิกถอนผลเลือกตั้ง
ดึงความโอหังและความเกลียดชัง ที่เขามีต่อท่านออกมา
เมื่อรวมพลได้แล้ว จงไปชุมนุมที่วุฒิสภา
ทัลลัส ออฟิดิอุส ตั้งกองทัพใหม่งั้นหรือ
ถูกต้องครับท่าน
- ได้พบออฟิดิอุสไหม - เขาออกไปอยู่เมืองแอนเทียมครับ
- เขาพูดถึงผมรึเปล่า - พูดครับ
พูดว่ายังไง
พูดว่าเขาต่อสู้กับคุณมากี่ครั้ง
พูดว่าในโลกนี้ สิ่งที่เขาเกลียดที่สุดคือคุณ
- เขาอยู่ที่แอนเทียมหรือ - ที่แอนเทียมครับ
ผมอยากไปหาเขาที่นั่นจะได้ โต้ตอบความเกลียดของเขาได้เต็มที่
มาเถอะ โรมต้องรู้คุณค่าของตนเอง
ดูนั่น คนจากองค์กรคุ้มครองสิทธิประชาชน
เป็นปากเสียงของสามัญชน
- หยุดก่อน - ห๊ะ อะไรกัน
ออกไปจะอันตราย
- ทำไมสถานการณ์ถึงเปลี่ยน - เกิดอะไรขึ้น
เขาไม่ได้ผ่านความเห็นชอบจากชนชั้นสูง และสามัญชนหรอกหรือ
- ไม่ครับ โคมิเนียส - ผมมีคะแนนเสียงของเด็กหรือเปล่า
- ขอทางด้วย - ผู้คนกราดเกรี้ยวเขา
- พวกนี้คนของคุณหรือเปล่า - ใจเย็น ๆ ใจเย็น ๆ
ประชาชนบอกว่าคุณดูหมิ่นพวกเขา ว่าพวกเขาไม่มีอะไรทำ
- สอพลอ เป็นศัตรูชนชั้นสูง - นั่นเรื่องเก่านี่
คุณแสดงออกชัดเจนจนคนลุกฮือ
ถ้าอยากผ่านไปยังจุดที่ต้องการ
คุณต้องมีจิตใจที่อ่อนโยนกว่านี้
- ใจเย็นกันก่อน - คนเหล่านี้ถูกเหยียดหยาม
นั่นเป็นคำพูดของผม และผมจะพูดมันอีก
- ไม่ใช่ตอนนี้ ไม่ใช่ตอนนี้ - ไม่ใช่หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้
เพื่อนผู้ทรงเกียรติ ผมจะไปขอโทษพวกเขา
สำหรับพวกที่แปรพักตร์และชนชั้นต่ำ ให้เขารู้ว่าผมไม่ใช่คนยกยอปอปั้น
แล้วดูพวกเขาสิ
ขอพูดอีกครั้ง การปลอบขวัญพวกนั้น เท่ากับมุ่งร้ายต่อวุฒิสภา
เป็นการหล่อเลี้ยงจิตวิญญาณกบฏ
ทะนง ขัดขืนอำนาจรัฐ ซึ่งเราหว่านไถเพื่อให้ได้มา
ด้วยการให้พวกนั้นมาเกลือกกลั้วกับ
ผู้มีเกียรติอย่างเรา ที่ไม่มีความดี ไม่มีอำนาจ
แต่ต้องยอมพวกขอทาน
- พอได้แล้ว - ไม่ต้องพูดแล้ว ขอร้อง
คุณพูดถึงประชาชนราวกับเป็นพระเจ้า ที่มีอำนาจลงทัณฑ์
ไม่ใช่ปุถุชน
ดีที่เราให้ประชาชนได้รู้
จะให้ผมอดทนเหมือนไม่รู้ร้อนรู้หนาวรึ พระเจ้า ผมก็มีหัวใจนะ
จิตใจที่เป็นอันตรายก็ควรอยู่กับที่ ไม่ควรไปเป็นอันตรายที่ไหนอีก
“ ควรจะ ” งั้นรึ ได้ยินเจ้าครึ่งคนนี่พูดมั้ย
พูดมาได้ “ ควรจะ ”
ทำไมประชาชนต้องให้โอกาส คนที่พูดถึงพวกเขาแบบนี้
ผมจะบอกเหตุผลที่มีค่ากว่าเสียงของพวกเขา
พระเจ้า นั่นทำให้กงสุลเสื่อมเกียรติ
และทำให้ผมปวดใจ
พออำนาจทั้งสองขั้วขึ้นมา ไม่มีใครยิ่งใหญ่สูงสุด
ไม่นานจะเกิดความสับสน และจะเกิดช่องว่างระหว่างสองฝ่าย
เราทำให้ตำแหน่งของเรายิ่งแปดเปื้อน
ชนชั้นล่างจะแปรความห่วงใยของเรา
เป็นความกลัว และไม่นาน
จะไขประตูวุฒิสภา
และพาอีกาเข้ามาจิกตีเหยี่ยว
- พอได้แล้ว - หยุดเปรียบเปรยเกินจริง
เขาพูดเหมือนกบฏ ก็ควรได้รับการตอบโต้เยี่ยงกบฏ
พวกชั่วช้า ปากดี
- กบฏชัด ๆ - นี่น่ะหรือกงสุล
จับมัน
นี่ไง ไอ้คนทราม
ทั้งสองฝ่ายให้เกียรติกันหน่อย
ชายผู้นี้ที่จะยึดอำนาจของท่าน
ท่านกำลังจะสูญเสียเสรีภาพ
มาร์เชียสจะยึดทุกอย่างไปจากท่าน
มาร์เชียส คนที่ท่านแต่งตั้งให้เป็นกงสุล
- ไม่มีประชาชนก็ไม่มีเมือง - ใช่
เมืองคือประชาชน เมืองคือประชาชน
เราขอพูดแทนประชนตรงนี้
มาร์เชียสสมควรถูกประหาร
ประหาร
- รปภ. จับเขาซะ - ไม่ ผมยอมตายตรงนี้
กลับบ้านซะ ไปจากที่นี่
- เปล่าประโยชน์แล้ว - มากับเราเถอะ
ผมรู้จักกงสุลดี ผมรู้ว่าความผิดของเขา...
กงสุลหรอ กงสุลไหน
- กลสุลคอริโอเลนัสไง - เขาเป็นกงสุลที่ไหนกัน
คำพิพากษาออกมาแล้ว เขาจะถูกประหารคืนนี้
เขาเป็นเนื้อร้ายที่ต้องตัดทิ้ง
อ๋อ เขาเป็นแขนขาติดเชื้อโรค
ใกล้ตาย ต้องตัดทิ้งเพื่อรักษา ง่ายดี
เขาทำเพื่อโรมขนาดนี้ เขาสมควรตายหรือ
เขาเข่นฆ่าศัตรู
หลั่งเลือดเพื่อแผ่นดิน
- นั่นไม่เกี่ยว - เราไม่อยากฟังแล้ว
ลองคิดดู
เขาเกิดมาเพื่อเป็นวีรบุรุษสงคราม นับตั้งแต่จับดาบได้
และไม่ถนัดพูดภาษารื่นหู
ผมขอตัวไปหาเขา และจะพาตัวเขามายังที่ที่...
เขาจะตอบคำถามตามกฎหมายด้วยสันติ
เพื่อความปลอดภัยของเขา
ท่านผู้พิทักษ์สิทธิราษฎร นี่คือวิธีการที่มีมนุษยธรรม
- มีนีเนียส - จงเป็นคนของประชาชน
ถ้าคุณไม่พามาร์เชียสมา เราจะจัดการขั้นเด็ดขาด
ผมจะมาเขามา
พวกนั้นจะพูดยังไงก็พูดไป
จะพาผมไปประหารที่ไหนก็เชิญ
- ผมก็จะเป็นอย่างนี้ของผม - มีนีเนียส
แม่คงไม่สนับสนุนผมแล้ว
ทำไมต้องให้ผมเพลาท่าทีลงด้วย
ผมผิดหรือที่มีนิสัยแบบนี้
แม่น่าจะให้ผมพูดอย่างที่ผมเป็น
ลูกเอ๋ย แม่น่าจะให้ลูกรับตำแหน่ง
ก่อนทุกอย่างพัง
- ปล่อยนะ - ลูกอาจเป็นอย่างนี้มานานพอแล้ว
โดยไม่ต้องพยายามอะไรนัก
- ให้มันแขวนคอผมเลย - เขาจะเผาด้วยน่ะสิ
เธอก้าวร้าวเกินไป บางอย่างหยาบกระด้างเกินไป
เธอต้องกลับไปแก้ไขมัน
มันไม่มีทางอื่น มิฉะนั้นเมืองของเรา
จะแตกแยกและล่มสลาย
คิดดูนะลูก
แม่มีจิตใจที่ดีเหมือนลูก
แต่สมองควบคุมความโกรธได้ดีกว่า
- พูดได้ดีมาก ท่านผู้หญิง - แล้วผมต้องทำอย่างไร
- กลับไปที่องค์กรพิทักษ์สิทธิประชาชน - อะไรนะ
- ถอนคำพูดซะ - เพื่อพวกนั้นเนี่ยนะ กับเทวดาผมยังไม่ยอม
ทำไมผมต้องยอมพวกนั้น
ลูกตึงเกินไป
ลูกเคยพูดว่า ในสงคราม
เกียรติยศและหลักการเป็นของคู่กัน
ทำไมแม่ถึงยกเรื่องนี้ขึ้นมา
ก็เพราะโดยหลักการแล้ว ลูกควรจะไปพูดกับประชาชน
ไม่ใช่พูดในแนวทางของตัวเอง
หรืออย่างที่ใจสั่ง
แต่ด้วยถ้อยคำที่ฝืนลิ้น
ทว่าเป็นความจริงทุกประการ
แม่จะฝืนตัวตนของแม่
ถ้าทรัพย์สินหรือเพื่อนตกอยู่ในอันตราย
แม่อยู่ข้างภรรยา ลูกชาย สว.
ชนชั้นสูง และลูก
แม่ขอร้องนะลูก ไปหา ไปอยู่ และพูดกับพวกเขา
ลูกคือทหารของพวกเขา
ที่เกิดในโทสะแห่งสงคราม
และไม่รู้วิธีที่อ่อนโยน ในการขอความรักจากพวกเขา
แต่ลูกมีความรู้สึก
เช่นเดียวกับพวกเขา
ใช่แล้ว อย่างที่เธอพูด คุณจะกุมหัวใจของพวกเขา
แม่ขอร้อง จงไปและทำตามกฎ
คุณควรสร้างพรรคที่แข็งแรง
หรือป้องกันตนเองด้วยความสุขุม
- หรืองดอารมณ์โกรธทั้งปวง - เพียงถ้อยคำที่ดีงาม
ผมคิดว่าได้ผล หากเขาคุมตนเองได้
เขาต้องทำได้
เขาจะทำได้
ทีนี้ได้โปรด บอกซิว่าลูกจะทำมัน
ผมต้องแปดเปื้อนจิตใจอันสูงส่ง
ด้วยคำเท็จอันต่ำช้าด้วยรึ
ได้ ผมจะทำ
ผมจะไล่ตัวตนของผมออกไป และสวมวิญญาณหญิงแพศยา
ให้ถ้อยคำแห่งขอทาน ผ่านริมฝีปากของผม
ผมไม่ทำ
ผมจะรักษาเกียรติด้วยความสัตย์
การกระทำจะสั่งสมความเลวทราม
เช่นนั้นก็แล้วแต่ลูก
แม่ขอร้องลูก เสื่อมเสียยิ่งกว่าลูกขอร้องพวกเขา
พังกันให้หมด
ให้แม่สัมผัสความทระนงของลูก มากกว่าความกลัว
ความกล้าหาญที่อันตรายของลูก ทำให้แม่เย้ยหยันความตาย
แม่ก็มีใจอาจหาญเช่นเดียวกับลูก จะทำอย่างไรก็เชิญ
ความกล้าหาญนั้นเป็นของแม่ ลูกดึงเอาไป
แต่จงมีความกล้าหาญของตัวเอง
ใจเย็นครับแม่ ผมจะไป
เลิกดุด่าผมเถิด ดูสิ ผมกำลังจะไป
ผมจะกลับไปเป็นกงสุล ไม่เช่นนั้นจะไม่เชื่อลิ้นตัวเองอีกต่อไป
- ในการพูดสอพลอ - จะทำอะไรก็เชิญ
ส่งเขากลับบ้าน ที่ซึ่งเขาได้อำนาจทรราชมา
ถ้าเขาหลบเลี่ยงก็เล่นงานเขาด้วย ความเกลียดชังที่เขามีต่อประชาชน
มีบัญชีรายชื่อของ
ผลการลงคะแนนเสียงรึยัง
พร้อมแล้วค่ะ
เมื่อคนได้ยินผมพูดว่า
“ให้เป็นตามนั้น... ด้วยสิทธิ์และพลังประชาชน”
มันอาจเป็นโทษประหาร โทษปรับ หรือเนรเทศ
ดังนั้นถ้าได้ยินผมพูดว่า “ค่าปรับ” ให้ตะโกน “ค่าปรับ”
- ถ้าได้ยินว่า “ประหาร” ก็ตะโกน “ประหาร” - เราต้องแจ้งพวกเขา
ขอพระเจ้าคุ้มครอง
ประชาชนคือเมือง
อย่าใส่ความโกรธในถ้อยคำ
นิ่งไว้ ฉันขอร้อง
แด่ทวยเทพผู้สูงส่ง
จงปกปักษ์ให้โรมปลอดภัย
และขอให้ความเป็นธรรม อยู่ในมือผู้ที่คู่ควร
ขอรักจงมีในหมู่เรา
ขอให้อารามเนืองแน่นด้วยสันติ
มิใช่ถนนที่ลาดปูด้วยสงคราม
- อาเมน อาเมน - ช่างเป็นพรที่ดีงาม
ผมจะถูกกล่าวหาหนักกว่านี้ไหม
ทุกอย่างต้องสิ้นสุดตรงนี้หรือไม่
ผมต้องการให้คุณยอมตามประชาชน
ใช่
- ผมยินดี - พลเมืองทั้งหลาย เขาบอกว่ายินดี
ภารกิจสงครามที่เขาผ่านพ้น
ขอให้นึกถึงบาดแผลบนร่างกายเขา
ที่เปรียบเหมือนหลุมศพในสุสาน
รอยขีดข่วนและแผลเป็นที่น่าหัวเราะ
คิดให้ดีว่า หากเขาพูดจาไม่เหมือนพลเมืองทั่วไป
นั่นเพราะเขาเป็นทหาร
อย่าแปรสำเนียงที่ไม่รื่นหูเป็นเจตนาร้าย แต่อย่างที่ผมบอก
นี่คือคนที่เป็นทหาร
สิ่งที่เกิดขึ้นคือผมผ่านเข้ารับตำแหน่งกงสุล ด้วยคะแนนเสียงเต็ม
และรู้สึกเสื่อมเสียที่พวกคุณเพิกถอนเสียง
เรากล่าวหาที่คุณวางแผน ช่วงชิงอำนาจจากโรม
และครองอำนาจทรราช
คุณคือผู้ทรยศประชาชน
ผู้ทรยศรึ
- ผู้ทรยศ - ไม่ ใจเย็น ๆ เธอสัญญาแล้ว
ของเพลิงแห่งนรกขุมลึกเผาไหม้ประชาชน
เรียกผมว่าคนทรยศงั้นหรือ ไอ้ผู้พิทักษ์สิทธิเฮงซวย
- ได้ยินกันไหม ประชาชน - ได้ยิน
คนทรยศ
แต่เพราะเขารับใช้แผ่นดินโรม...
จะพล่ามเรื่องรับใช้ชาติทำไม
- ผมพูดถึง ก็เท่านั้น - เเก
นี่หรือสิ่งที่คุณสัญญากับแม่
ช่างมันแล้ว ให้พวกเขาตะโกนประหาร เนรเทศ และก่นด่าได้เลย
ผมไม่ขอซื้อความเมตตา จากพวกนี้ด้วยคำพูดดี ๆ
ในนามประชาชนและอำนาจ แห่งองค์กรพิทักษ์สิทธิประชาชน
ตั้งแต่บัดนี้ เราขอเนรเทศเขาออกจากประเทศ
ในนามประชาชน ผม “สมควรแล้ว”
- “เนรเทศเขา” “สมควรแล้ว” - “สมควรแล้ว” “สมควรแล้ว”
“สมควรแล้ว”
- “สมควรแล้ว” - ได้ยินไหม ท่านผู้มีเกียรติ
และเพื่อนสามัญชน
- เขาถูกพิพากษา ไม่ต้องฟังเขาแล้ว - ฟังผมก่อน
ผมเคยเป็นกงสุล
ผมบอกได้ว่าศัตรูของโรมคือใคร
ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว เขาถูกเนรเทศ
- ในข้อหาศัตรูประชาชนและประเทศ - “สมควรแล้ว”
“สมควรแล้ว”
“สมควรแล้ว” “สมควรแล้ว”
เสียงไพร่นรก
ฉันเกลียดกลิ่นลมปากเน่าเหม็นของพวกแก
ฉันตีราคาความรักของพวกแก
เท่าศพที่ไม่ได้ฝัง บั่นทอนอากาศหายใจ
ฉันขอเนรเทศพวกแก
ไม่ให้เหลือความมั่นคงในชีวิต
ขอให้ข่าวลือทำพวกแกกลัวตัวสั่น
ขอให้ศัตรูของโรมทั้งหมด
รุกรานจนสิ้นหวัง
ขอให้ถูกอัปเปหิออกจากแผ่นดิน
ไอ้พวกไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา
เห็นแก่ตัวจนเสียทีศัตรู ให้ชาติศัตรูคว้าชัย
จากพวกแกอย่างง่ายดาย ขอให้พวกแกพ่ายแพ้
อย่างน่าเศร้าน่าสมเพช
ทั้งพวกแกและประเทศของแก
เเละประเทศ
ดังนั้น
ฉันขอจากไป
คงมีโลกใบอื่น อยู่ที่ไหนสักแห่ง
ศัตรูประชาชนไปแล้ว
แม่ครับ ความกล้าหาญแต่เก่าก่อนไปไหน
ลูกตึงเกินไป
ไม่ครับ ผมควรได้รับความรักเมื่อขาด
ผมไปเพียงลำพัง เหมือนมังกรเดียวดาย
ขอพระเจ้าคุ้มครอง
สวัสดีทุกคนครับ
นี่คือช่วงเวลาที่ปกติสุข
- ครับ - สวัสดีครับ สวัสดีครับ
- โอ้ นั่นแม่ของเขา - อย่าพบเธอเลย
- ได้ยินว่าเธอโกรธมาก - อ้าว เจอพอดีเลย
พวกชนชั้นต่ำไม่รู้จักความรัก
- จะไปไหนเสียล่ะ - แกก็ต้องอยู่ด้วย
ฉันขอพูดแทนสามีฉัน
- คุณโกรธหรือ - เจ้าโง่ ไม่ละอายบ้างรึ
จะบอกให้นะ เจ้าโง่ การให้คนเนรเทศเขาออกไป
สร้างความโกรธเคือง แก่โรมมากกว่าคำพูดของแก
โอ้ สวรรค์ทรงโปรด
เพื่อประโยชน์แก่โรม
อย่าเพิ่งไป
แกก็ต้องอยู่ด้วย
จะบอกให้นะ
ลูกชายฉันน่าจะอยู่ที่อาราเบีย ประจันหน้ากับคนอย่างแก
- พร้อมดาบในมือ - ทำไมรึ
ก็จะได้กำจัดพวกแกให้สิ้นซาก
- ไอ้พวกคนเลว - ไม่เอาน่า อย่าทะเลาะกัน
เอาล่ะ พวกเราขอตัว
ทำไมเราต้องมาเป็นเหยื่อ
ฉันขอให้พระเจ้ามีเวลาเหลือเฟือที่จะ
ช่วยฉันสาปแช่งมัน
ขอฉันพบเขาวันละครั้ง
จะได้โล่งอก เหมือนยกภูเขาหนักออกไป
คุณให้พวกเขากลับบ้าน
ทานมือค่ำด้วยกันไหม
ฉันจะกินโทสะเป็นมื้อค่ำ
ฉันจะกินของฉันเอง
เเละอาจจะอดตาย
- มาเถอะ - มาค่ะ ท่านหญิง
เมืองแอนเทียม
โอ้ ออฟิดิอุส
ท่านนายพล
ใช่
เอาล่ะ ๆ
เเกมาจากไหน
แกชื่ออะไร
พูดสิ แกชื่ออะไร
ชื่อฉันไม่คุ้นหูชาวโวลเชียนหรอก
บอกมา...แกชื่ออะไร
แกโผล่มาอย่างร้ายกาจ
แกชื่ออะไร
- ไม่รู้จักฉันรึ - ฉันไม่รู้จักแก
แกชื่ออะไร
ฉันชื่อ ไคอัส มาร์เชียส
คนที่ฝากความเจ็บปวดแสนสาหัส
ไว้โดยเฉพาะกับนาย และกับชาวโวลเชียนทุกคน
และจงรับรู้นามสกุลของฉัน
คอริโอเลนัส
เหลืออยู่เพียงชื่อนั้น
ความโหดร้ายและริษยาของผู้คน
ที่ทอดทิ้งฉัน และทำลายทุกอย่าง
และทรมานฉันด้วยเสียงของพวกไพร่ ให้ฉันถูกขับไล่ออกจากโรม
สถานการณ์สุดเลวร้ายนี้ พาฉันมาถึงบ้านของนาย
ฉันไม่ได้สิ้นหวัง อย่าเข้าใจผิด ไม่ได้ให้มาช่วยชีวิตฉัน
เพราะถ้าฉันกลัวตายเหมือนคนอื่นในโลก
ก็คงไม่กล้ามาเผชิญหน้ากับนาย
เพื่อกำจัดพวกที่เนรเทศฉัน
ฉันจึงมายืนอยู่ต่อหน้านาย
เพื่อต่อสู้กับประเทศที่เลวทรามของฉัน
และโทสะของปีศาจร้าย
แต่หากนายไม่ตกลง
ฉันยินดีให้นายเชือดคอ
ซึ่งถ้านายไม่ทำก็คงโง่มากมาย
เพราะฉันเคยตามนายด้วยความเกลียดชัง
และมีชีวิตอยู่เพื่อรอดูความอัปยศของนาย
แต่ตอนนี้ขอร่วมมือกับนาย
โอ้ มาร์เชียส
มาร์เชียส
ถ้อยคำที่พูดมา
ได้ถางความริษยาครั้งก่อนออกจากใจ
ขอให้ฉันได้โอบกอดร่างนายเถิด
รู้หรือไม่
ฉันรักภรรยาของฉัน ไม่เคยมีผู้ใดจริงใจเท่าเธอ
แต่การได้พบนายวันนี้ การกระทำอันสูงส่งของนาย
ทำให้หัวใจฉันเต้นรัว
ยิ่งกว่าวันที่พบกับคนรักในครั้งแรก
จะบอกให้นะ มาร์เชียส นายชนะฉันมากกว่าสิบสองครั้ง
และฉันฝันอยากต่อสู้กับนายมาตลอด
มาร์เชียส เรามิได้ต่อสู้กับโรมมานาน
แต่การที่นายถูกเนรเทศ เราจะรวบรวมกำลังพล
แล้วเปิดศึกกับกรุงโรมอันน่ารังเกียจ
หลั่งเลือดอย่างกล้าหาญ จงเอาชนะให้ได้
เข้ามาสิ ไปจับมือกับวุฒิสภาของเรา
ขอพระเจ้าคุ้มครอง
เช่นนั้น แน่นอนที่สุด
หากความแค้นของนายโรยรา
นำของฉันไปครึ่งหนึ่ง
แล้วลงมือ นายมีประสบการณ์สูง
รู้จุดแข็งและจุดอ่อนของประเทศตนเอง
ไม่ว่าจะไปเคาะประตูเมืองมัน
หรือบุกเยี่ยมจากรอบนอกเพื่อขู่ให้กลัว แล้วทำลายมันซะ
- มีนีเนียสรึเปล่านี่ - เขาจริง ๆ ด้วย
เราต่อต้านคุณข้อหาวางแผนยึดโรม
สวัสดีทั้งสองคน
ไม่ค่อยมีใครคิดถึงคอริโอเลนัส ของคุณเท่าไหร่ นอกจากเพื่อน ๆ
ทุกอย่างไปได้ดี
- แต่คงดีกว่ามากถ้าเขาคุมอารมณ์ได้ - เขาอยู่ที่ไหน ได้ข่าวไหม
ไม่เลย
แม่และภรรยาของเขาก็ไม่ได้ข่าวจากเขา
ไคอัส มาร์เชียส เป็นทหารหาญในสงคราม
แต่โอหัง อวดดี ทะเยอทะยาน
ทั้งหมดทั้งมวลคือเห็นแก่ตัว
ผมไม่เห็นด้วย
โรมก็ยังปลอดภัยโดยไม่ต้องพึ่งเขา
เมืองฟิเดลิส ข่าวด่วน
มีรายงานว่าสองกองกำลังโวลเซียน
บุกเข้าเขตแดนโรม
และด้วยแรงแค้นแห่งสงคราม พวกเขาทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า
ออฟิดิอุสคนนี้
เมื่อทราบข่าวการเนรเทศมาร์เชียส
เขาก็เดินนำเข้าสู่สงครามอีกครั้ง
นี่ คุณว่าอย่างไรเรื่องมาร์เชียส
ผมว่าพวกโวลเชียนไม่น่ากล้างัดข้อกับเรา
ไม่น่าหรือ ก็เห็นแล้วว่าพวกเขากล้า
ชนชั้นสูงกำลังมุ่งหน้าไปยังสำนักวุฒิสภา
มีข่าวเข้ามาทำให้พวกเขาเปลี่ยนสีหน้า
มีกระแสข่าวที่สองที่น่ากลัวยิ่งกว่า
นั่นคือมาร์เชียสร่วมมือกับออฟิดิอุส
เขานำทัพเข้าโจมตีโรม
และกล่าวอาฆาตต่อทุกผู้ทุกนางในแผ่นดิน
กองทัพที่น่ากลัวนำโดยมาร์เชียส
และออฟิดิอุสกำลังโจมตีแผ่นดินเรา
บางส่วนได้ชัยชนะแล้ว
ด้วยไฟ และทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า
มาร์เชียสเข้าร่วมฝ่ายโวลเชียน
เขาคือเทพของฝ่ายนั้น เขานำทัพราวกับเด็กหนุ่ม
ล่าผีเสื้อในฤดูร้อน หรือพ่อค้าเนื้อฆ่าแมลงวัน
พวกเขายังจะบุกไปที่โรมอยู่หรือไม่
ผมไม่รู้ว่าเขามีเล่ห์กลอะไร
แต่ทหารคุณเทิดทูนเขา
พวกเขาคุยกันบนโต๊ะอาหาร มีการขอบคุณหลังกินเสร็จ
และคุณถูกดับรัศมี
เขาทะนงตนมาก แม้แต่กับผม
เกินกว่าที่ผมคิดเมื่อตอนกอดเขาครั้งแรก
ท่านครับ ท่านคิดว่าเขาจะเคลื่อนทัพไปโรมหรือไม่
ผมคิดว่าเขาจะไปที่โรม เหมือนนกเหยี่ยวล่าปลา
เป็นไปตามกฎธรรมชาติ
ไม่ว่าจะเป็นความหยิ่งทะนง การไม่ได้รับความยุติธรรม
หรือนิสัย อย่างใดอย่างหนึ่ง
ทำให้เขาเกลียด กลัว และแปลกแยก
ดังนั้นความหวังของเราขึ้นอยู่กับเวลา
ไฟหนึ่ง ไล่ไฟจากหายไป
ตาต่อตา ฟันต่อฟัน
สิทธิต่อสิทธิพึงมี กำลังต่อกำลังไม่พ่าย
เมื่อมีไคอัส
โรมก็เป็นของฉัน โรมเป็นเมืองที่ยากจนที่สุด
และอีกไม่นานโรมจะเป็นของฉัน
ไม่ ผมไม่ไป
- คุณมีนีเนียส... - คุณเป็นคนเนรเทศเขาก็ไปสิ
ไปคุกเข่าอ้อนวอนเขา
เขาทำเหมือนไม่รู้จักผม
ผมย้ำเตือนเขาถึงความหลัง
เมื่อครั้งเราร่วมรบกัน
เขาไม่ตอบรับชื่อ “ คอริโอเลนัส ” หรือชื่อใด ๆ
เหมือนเขา...
ทิ้งทุกอย่าง
ไม่มีชื่อ
เขากลายเป็นอีกคนและเข้ามาทำลายโรม
ถ้าคุณไม่ช่วยเรื่องนี้...
คุณวาทะดี ถ้าคุณช่วยเจรจาให้ประเทศ
อาจหยุดชายผู้นั้นได้ดีกว่าการตั้งกองกำลัง
- ไม่ ผมไม่ยุ่ง - ได้โปรด ไปพบเขาเถอะ
- แล้วจะให้ผมทำอย่างไร - เพียงแค่ลองดูว่าความรักที่คุณ
มีต่อโรมจะจัดการกับมาร์เชียสได้อย่างไรบ้าง
หลังจากคุยกับมาร์เชียส ถ้าผมกลับมาด้วยผลลัพธ์เดียวกับไททัสล่ะ
อะไรล่ะ
โรมก็จะขอบคุณในความหวังดีของคุณ
คุณรู้ว่าจะเข้าถึงจิตใจเขาได้อย่างไร อย่าหลงทางเสียล่ะ
ตกลงผมจะไป...
หวังว่าเขาจะฟังผม
- เขาไม่มีทางฟังหรอก - งั้นหรือ
ผมจะบอกให้ว่าเขาเฉยชา
ดวงตาลุกโชนราวกับจะเผาโรมให้สิ้นซาก
ผู้นำประเทศนั่งหารือถึงความสำเร็จของคุณ
และรักคุณไม่น้อยไปกว่ามีนีเนียสคนนี้
โอ้ มาร์เชียส มาร์เชียส
คุณกำลังจะเผาเราให้มอดไหม้
ดูสิ
นี่น้ำสำหรับดับไฟนั่น
ผมลำบากใจมากที่จะมา
แต่คิดว่าผมคงเป็นคนเดียวที่คุยกับคุณได้
ผมถอนใจผ่านประตูนั่นมา
และขอร้องให้คุณอภัยโรม
ไปซะ
ว่าไงนะ ไปซะงั้นหรือ
ผมไม่รู้จักภรรยา มารดา บุตร
หน้าที่ของผมคือรับใช้ผู้อื่น
- คุณ... - เพราะฉะนั้นไปซะ
พูดอีกอย่างคือ ผมไม่ฟังที่คุณพูด
มาร์เชียสผู้นี้ กลายร่างจากมนุษย์เป็นมังกร
เขามีปีก
เขาเป็นยิ่งกว่าอสูรกาย
ไม่มีความเมตตาในตัวเขา เสมือนเสือตัวผู้ที่ไม่มีน้ำนม
กองกำลังโวลเซียนของคอริโอนัส และออฟิดิอุสเปิดฉากโจมตีโรม
นายท่านและสามีของฉัน
ดวงตาเหล่านี้มิใช่ดวงเดียวกับในโรม
ความปวดร้าวทำให้คุณคิดเช่นนั้น
ยกโทษให้การทรยศของผม
แต่จงอย่าพูดว่า “ ยกโทษให้ชาวโรมัน ”
โอ้ จูบนี้
นานแล้วตั้งแต่จากมา
หอมหวานดุจการแก้แค้น
แม่คือเทพที่ผมเคารพ
และเป็นแม่ที่ดีที่สุดในโลก
ผมขอคุกเข่าให้ท่าน
ลุกขึ้นเถิด
แม้กองหินนี้จะไม่นุ่มเหมือนหมอน
- แต่แม่ขอคุกเข่าต่อหน้าลูก - อะไรกัน
แม่คุกเข่าให้ผม
ให้ลูกชายที่แสนดี
ลูกคือนักรบของแม่ แม่เลี้ยงลูกมาแบบนี้
นี่คือทายาของลูก
ซึ่งอีกไม่นานก็จะเติบโตตามรอยลูก
เทพแห่งนักรบสอนให้คำนึงถึงเกียรติยศ
ซึ่งเจ้าจะพิสูจน์ให้เห็นว่าเป็นดังนั้น
คุกเข่าสิ
แม้แต่เขา ภรรยาของลูกคนนี้ และแม่
- ขอร้องลูก - พอเถอะ
หรือถ้าจะขอร้อง ก็จงจำไว้ว่า
อย่าให้ผมทิ้งเพื่อนทหาร
หรือยอมจำนนต่อเล่ห์กลของโรมอีก
อย่าบอกว่าผมไม่เหมือนเดิม
อย่าปรารถนาปรองดองหรือดับไฟแค้น ด้วยท่าทีเยือกเย็น
พอกันที พอกันที
ลูกไม่ยอมเราสักอย่าง
เราไม่มีอะไรจะขอ เพราะลูกปฏิเสธไปแล้ว
แต่ก็จะขอว่า ถ้าลูกไม่ฟังเรา
ก็ใจไม้ไส้ระกำเหลือเกิน ฟังเราเถอะ
ออฟิดิอุสและชาวโวลเซียนฟังนะ
เราจะได้ฟังสารจากโรมแบบส่วนตัว
จะขออะไร
เราจะไม่ปริปากพูดอะไร
แต่เสื้อผ้าและสภาพร่างกายแสดงให้เห็นว่า เรามีชีวิตอย่างไรตั้งแต่ลูกจากไป
คิดดูนะ
ผู้หญิงอย่างเราโชคร้ายแค่ไหน
แทนที่ลูกจะทำให้เรามีความสุข
หัวใจพองโตด้วยความยินดี
กลับทำให้เราร่ำไห้และสั่นคร้าม ด้วยความกลัวและเศร้าโศก
ให้แม่ ภรรยา และลูกต้องทนดู
ลูก สามี และพ่อของตนเอง
ฉีกแผ่นดินเป็นชิ้น ๆ
และเราต้องเผชิญความเลวร้าย
เราไม่รู้ฝ่ายไหนควรชนะ
ควรจะเป็นลูกที่นำพาพวกต่างชาติ
ยกทัพมาทำถนนของเรา
หรือไม่ก็เหยียบย่ำซากประเทศอย่างมีชัย
และรับรางวัลจากเลือดเนื้อของลูกเมีย
สำหรับแม่ นะลูก
แม่ไม่อยากรอถึงวันสิ้นสุดสงคราม
ถ้าแม่ไม่อาจโน้มน้าวให้ลูกหาทางออก
ให้ทั้งสองฝ่าย โดยไม่กำจัดฝ่ายใด
ไม่นานลูกก็คงนำทัพเข้าโจมตีประเทศตัวเอง
และเหยียบย่ำครรภ์ของแม่
ที่นำพาลูกมาสู่โลก
และครรภ์ของฉันที่ให้กำเนิดเด็กคนนี้
เพื่อสืบทอดชื่อของคุณต่อไป
พ่ออย่าเหยียดหยามผม
ผมจะหนีไปจนกว่าจะโต
และจะต่อสู้
- ผมนั่งนานเกินไปแล้ว - อย่าเดินหนีพวกเรา
ถ้าเห็นแก่คำขอร้องของเรา ในการช่วยโรม
และทำลายเมืองโวลเซสที่ลูกรับใช้อยู่
ลูกอาจจะหาว่าเราทำเกียรติลูกแปดเปื้อน
แต่เปล่า เราขอให้ทั้งสองฝ่ายปรองดองกัน
ชาวโวลเซียนอาจกล่าวว่า “ เราเเสดงความเมตตา ”
ส่วนชาวโรมันบอกว่า “ นี่คือสิ่งที่เราได้รับ ”
และทั้งสองฝ่ายโห่ร้องสรรเสริญ
“ ขอผู้สร้างสันติจงเจริญ ”
พูดกับแม่สิลูก
ทำไมไม่พูดล่ะ
พูดสิ ลูกสาว
เขาไม่สนน้ำตาลูกหรอก
พูดสิ หลานชาย
บางทีความเป็นเด็กของหลาน อาจทำให้เขาใจอ่อนกว่าเหตุผลของเรา
ไม่มีชายคนใดผูกพันกับแม่เท่าเขา
แต่วันนี้เขากลับปล่อยให้แม่พร่ำเพ้อ
ตั้งแต่เกิดมาแกยังไม่เคย แสดงความนอบน้อมต่อแม่
เมื่อแม่แก่อย่างฉัน ร้องกุ๊ก ๆ พาลูกเขาสู่สงคราม
และกลับบ้านอย่างปลอดภัย
พูดว่าคำขอของฉันไม่ยุติธรรม และปฏิเสธแม่ ถ้าไม่เช่นนั้น
แกก็ไม่ใช่คนซื่อสัตย์ ทวยเทพจะสาปแช่งแก
ที่ขัดขวางหน้าที่แม่ ในฐานะแม่
คุกเข่าสิ สาว ๆ เราประณามเขาด้วยการคุกเข่า
คุกเข่าลง
นี่เป็นครั้งสุดท้าย
จบแล้ว
เราจะกลับบ้านที่โรมและตายกับเพื่อนบ้าน
นี่
ดูสิ เด็กคนนี้ที่ไม่รู้ว่าต้องเจอกับอะไร
แต่ก็คุกเข่าและยกมือขอไมตรี
การอ้อนวอนของเรา มันไร้ค่าจนแกต้องปฏิเสธ
ไปกันเถอะ
คน ๆ นี้มีแม่เป็นชาวโวลสเกียน
มีเมียอยู่ที่เมืองคอริโอลิส และบังเอิญมีลูก
เขาผลักไสเรา ฉันจะไม่ปริปากจนกว่าแผ่นดินจะลุกเป็นไฟ
แล้วถึงจะเอ่ยถ้อยคำ
โอ้ แม่ครับ
แม่...
แม่ทำอะไรลงไป
ดูสิ
ประตูสวรรค์เปิด
เหล่าเทพมองลงมา
และหัวเราะเยาะเหตุการณ์อันผิดแปลกนี้
โอ้ แม่ครับ
แม่
แม่ชนะแล้ว
ชัยชนะอันน่ายินดีของโรม
แต่ลูกของแม่ เชื่อเถอะ
โอ้ เชื่อเถอะ
ที่สำคัญ สิ่งที่แม่กล่าวให้ลูกฟังนั้น
มันทำร้ายลูกเจียนตาย
ทำร้ายลูกเจียนตาย
ออดิฟิอุส
แม้ฉันจะไม่อาจก่อสงครามได้จริง แต่จะสร้างสันติบังเกิด
บัดนี้ ออฟิดิอุส
นายได้ยินที่แม่ฉันพูดแล้วใช่ไหม นายเห็นด้วยรึไม่ ออฟิดิอุส
ฉันเองก็สะเทือนใจ
แน่นอน และนี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก
ที่ทำให้น้ำตาฉันไหล
แต่ฉันจะสร้างสันติอย่างไร ช่วยแนะนำที
สนธิสัญญาสันติภาพ
วันแห่งความสุขของโรมยังมาไม่ถึง
มิใช่การขับไล่ผู้นำคนสุดท้าย
เราสมควรกล่าวขอบคุณ
ผู้อุปถัมภ์แผ่นดิน ผู้ให้ชีวิตแก่โรม
นายพลของเราเป็นอย่างไรบ้าง
เขาก็ยังเป็นคนอยู่เหมือนเดิมนั่นแหละ
ทหารของเราจะเเคลงใจ แต่ไม่ว่าใครแพ้
ผู้รอดชีวิตก็ต้องสืบทอดเจตนารมณ์
ผมรู้
ผมอุ้มชูเขา
ผมเอาเกียรติประกันความซื่อสัตย์ของเขา
ซึ่งเขาได้รับการเทิดทูน
เขาสอพลอกองทหารใหม่ของตัวเอง
ล่อลวงสหายผม
สุดท้าย ผมกลายเป็นผู้ตาม ไม่ใช่ผู้ร่วมภารกิจ
เขาตอบแทนผมด้วยท่าทาง เหมือนผมเป็นทหารรับจ้าง
ใช่ครับ กองทัพประหลาดใจ
สุดท้าย เมื่อเคลื่อนพลถึงโรม
เราก็ได้เห็นว่าทุกอย่างจบลง
แค่นั้น
ผมแข็งแกร่งเหนือเขา
แค่น้ำตาผู้หญิงที่มีค่าเท่าคำโกหก
เขาก็ขายเลือดเนื้อและแรงกายทิ้งภารกิจเรา
ดังนั้นเขาสมควรตาย
และผมจะคืนสู่อำนาจ
เลิกพูด
ผมกลับมาเป็นทหารของคุณ
ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับประเทศนั้น ผมออกมาแล้ว
และยังคงอยู่ภายใต้บังคับบัญชาของคุณ
เราสร้างสันติ
มากกว่าเสแสร้งกับโรมัน
บอกทรราชผู้สูงส่งสิ
- ว่าเขาข่มเหงอำนาจเรา - ทรราชรึ ทำไมพูดแบบนี้
ทรราช มาร์เชียส
- มาร์เชียสงั้นรึ - ใช่ มาร์เชียส
ไคอัส มาร์เชียส
คิดว่าฉันจะปลื้มกับชื่อที่แก
ไปขโมยมางั้นรึ “ คอริโอเลนัส ”
คนโกง เขาทรยศภารกิจของเรา
และยอมแพ้ให้กับเศษธุลี
เมืองโรมของนาย
ฉันพูดว่า “ เมืองของนาย ” ให้แก่แม่และเมีย
ผิดคำสาบานและปณิธาน เหมือนเกลียวไหมที่เปื่อยยุ่ย
ไม่ยอมรับที่ปรึกษาการเมือง แต่จำนนต่อน้ำตาผู้หญิง
เขาครวญคำรามให้พวกเราพลาดชัยชนะ
ได้ยินไหมมาร์เชียส
อย่าตั้งชื่อตามเทพ ไอ้เด็กขี้แย
สับปลับหาใดเปรียบ แกทำให้จิตใจฉันสูงส่งกว่าที่เป็นมาก
เด็กงั้นรึ ไอ้ทาสชั้นต่ำ
เข้ามาเฉือนฉันเป็นชิ้น ๆ สิ พวกโวลสเกียน
เข้ามาเลย
“ เด็กน้อย ”
ถ้านายเขียนประวัติศาสตร์ตามความจริง
นั่นเหมือนเหยี่ยวในบ้านนก
ฉันทำให้ชาวโวลสเกียนที่คอริโอลิสพรั่นพรึง
และฉันลุยเดี่ยว
“เด็กน้อย”
ฆ่าเขาซะ
จอมคนคลั่งล้างโคตร